BAŞKA YERDE YOK

YAŞAR EYİCE *- BİLİP, DUYDUĞUMUZ İki kadın minibüste konuşuyor; ‘Belediyede tanıdığı varmış!’ Ne olacak yani? Herkesin bir tanıdığı olabilir… Bazıları böyle durumlarda ‘Tanış’ diyorlar… Sözlük anlamına bakmazsak ‘Tanış’ın, halk arasında kullandığı bu sözcüğün iki anlamı oluyor, biri ‘Yakın tanıdığı, akrabası gibi bir şey de kabul edebiliriz. Bu ‘tanış!’ sayesinde işlerini hızlı ve çabuk çözebilir!’ anlamında kullanıyor. Merak ediyorum, mutlaka belediyelerde, resmi kurumlarda birileri ile ‘Tanış!’ olmamız mı lazım? Minibüsteki hanımların konuşmalarından anladığım, Belediye çalışanı sayesinde, o komşuları işini rahatça çözmüş, ama kendileri halâ birilerini arama peşindeler… ‘Utanmasam’ ya da o andaki psikolojik durumum müsait olsaydı ‘Sorun nedir?’ diye sorabilirdim… Aslında bu konuşma, ‘Bilinen!’ bir olay… ‘Nokta atışı’ diyebilirim, bu anlatıma… *- YAŞLILIKTA OLUYOR Bir çalışana sordum, ‘Geçen yıla göre, bu yıl ‘engelli’ sayısında durum nedir?’ diye… Rakam vermedi… Ama şunu belirtti...

YAŞAR EYİCE *- GÜNLERCE KONUŞULMUŞTU Önce reklam kokuyor diye düşündüm. Sonra baktım tas tamam böyle, yani öyle! Aklıma Hüseyin Atkın’ı getirdi, ACSC (Advanced Casualty Sustained Care) adlı olayı ya da şirketi anlatan uzman kişi… Saddam Hüseyin devrilince, heykelleri yıkıldığında, Amerikalılar Irak’a ve petrollerine el koydukları zamanda, Türk nakliyecilerine ve ihracatçılarını korumak için bir Amerikan özel şirketi ‘Biz sizi koruruz!’ diye ortaya çıktı. O günlerde Aydın’ın Kuşadası ilçesinde, şahların, kralların, ünlülerin ve devletin özel davetlilerinin kaldığı ünlü Kısmet Otelde Hanzade Hanımın misafiri olarak kalıyordum. Kahvaltıda, üzerinden otomobil geçirten, bilmem kaç kiremiti üst üste koyarak kıran, dişi ile otomobil çeken, uzak doğu sporlarının ustası ve eğitmeni Hüseyin Atkın’ı gördem. İzmir Alsancak ve spor salonlarından tanıyorum. Hatta Bornova’da, Türkiye’nin ilk golf sahasının Lavantenler Tarafından yapılan Amerikanvari salonu da kiralamış, Uzakdoğu sporları Merkezi yapm...

YAŞAR EYİCE *- ZAMANLA YARIŞTA Karşıdan biliyor ve tanıyorum… Ama sohbet imkânım olmadı… Fakat şunu söyleyebilirim, işinin ehli, paylaşmayı seven, böyle gerçek doktor ve yönetici kadrolarını mutlaka arttırmamız gerekiyor. Dr.Turhan Sofuoglu’ndan söz ediyorum: Son fotoğrafla paylaşımı, diğerleri gibi beni çok etkiliyor ve önemsiyorum. Lafı Dr. Turhan Sofuoğlu’na vereyim, konu ve çalışma daha iyi anlaşılsın diye… “FORESIGHT Project, tehlikeli ve zorlu ortamlarda acil durum personeli ekipman ve yardım malzemelerinin son kilometre navigasyonunu ve taşınmasını iyileştirmeyi amaçlamaktadır. Bu projenin bir parçası olarak, paydaşlarımızla birlikte, ağır taşıyıcı dronlar kullanarak tıbbi ekiplerin afet bölgelerine hangi tıbbi ekipman ve malzemelerin gönderilmesi gerektiğini değerlendirdik. Taşıma sırasında miktar, büyüklük, ağırlık ve dış çevresel faktörlere duyarlılık da dikkate alındı. Gelecekteki acil durumlar ve afetlere daha iyi hazırlıklı olmak ve daha hızlı ve etkili müdahale etmek...

YAŞAR EYİCE *- KIPIRDANMA VAR! Önce bir anımsatma yapayım; Yakın zamanda, özel günlerimizde en fazla şikâyet ‘Radar’ uygulamalarından geliyordu. Hatta benim de başıma gelmişti, Manisa’da şehir içinde, iş çıkışı saatinde konvoyda giderken, ‘Kenara çek!’ diyen trafik polisi, ruhsatı ehliyete kontrol ederken ‘Ne var?’ diye sorduğumda ‘Radara yakalandın, şu evrakı imzala!’ demişti. ‘Peki Manisa plakalı bu araçlar nasıl radara yakalanmamıştı?’ Dib dibe arka arkaya gidiyorduk. Hatta kaldırıma park etmiş, ‘Radar donanımlı’ trafik aracını görmüş ve selamlamıştım da… Radar cezası kesen trafik polisi soruma, ‘Onlar fren yapmıştır!’ deyince, lafa gerek kalmadığını anladım… Öndeki araç fren yapsa kaza olurdu… Gelmiş geçmiş… Ama daha sonra geçişlerde aynı şekilde beklendiğini gördüm. Demek yeri belli… Demek ki Manisalı sürücü biliyor, öyle kabul edelim… Sonra araştırdım ve birkaç kez, ‘Şehir içi geçişleri ve kullanılan yollar ele alınıp, eski uyarı levhaları ve sürat tahditleri elden geçirilmelidi...

YAŞAR EYİCE *- İYİ ve KÖTÜ! Albert’e, Albert Einstein’e hak veriyorum, ne güzel özetlemiş; ‘Aptallara göre insanlar: Irk, cinsiyet, milliyet, yaş, statü, renk, din ve dil başta olmak üzere 8’den fazla kategoriye ayrılırlar. Halbuki olay bu kadar komplike değildir. İnsanlar sadece 2’ye ayrılırlar; İyi insanlar ve kötü insanlar!’ Şimdi özne ben olayım, bir olayı, ya da hikayeyi anlatayım, bakalım anlatacağım karakterler hangi sıfata ya da karaktere girecekler; İyi mi kötü mü? Bazen anlatımlara, ‘Burası sizin şehriniz de olabilir!’ diyorum, çünkü; anlatımlarım İstanbul, İzmir, Ankara değil her kentimizde olası geçer… Yani benzer olay mutlaka başımızdan geçmiştir. Belirttiğim gibi ister ‘Hayal’ ya da ‘rüya’ diye düşünün, veya ‘Gerçek!’ kabul edin… *- TELEFONA SARILDI Gidip bilgi almak ve paylaşmak için, herkesin yaptığı gibi internete girdim. Bilgisayarda adresi buldum, nasıl gideceğime bafktım. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın İl Müdürlüğü’ne gidip, ‘Vatandaşın lehine ne gibi ça...

YAŞAR EYİCE *- CEVİZ KADAR! Özer Bal diyor ki; ‘Her akşam Üçkuyular vapur iskelesi kavşağı sıkışıyor. Metrelerce kuyruk oluşuyor. Binlerce sürücünün stres içinde evine gidiyor. Bunu düşünenlerin ceviz kadar akıl yok!’ Özer Bey’e katılmamak elde değil… Önce her okuyucum için anımsatayım: Konu İzmir’de, körfez vapurlarının iskelesi… Fiyat artışına rağmen, konforlu, hızlı Büyükşehir Belediyesi’ne ait gemilerle İzmir’in bir yakasından, karşıya, yani Karşıyaka’ya kentin yol stresine girmeden, ‘altınyol’ gibi çevre yollarındaki dur-kalka uğramadan gitmek isteyenlerin durumunu anlatıyor Özer Bey… Yıllar önce buraya alt-üst geçitlerin yapılmasını önermiştim. Zamanın valisi, önerimi kabul etmiş, daha sonra Karayolları Genel Müdür yardımcısı olan İzmir İl Müdürü Erol Altın’a ‘yetki ve talimat’ vererek konuyu ele alıp, proje üretmelerini istemişti. Ve proje yapıldı… Fakat bu sırada İzmir Milletvekili Binali Yıldırım, yaşama geçirilmek için gün sayılan, parası hazır projeyi durdurarak, ‘Tüm İn...